دولت پاکستان اعلام نموده است که مهاجرین افغان مقیم در منطقه سرحدی باجور تا سه روز آینده این محل را ترک کنند. رسانه های خبری گزارش می دهند که مقامات پاکستانی به اتباع پاکستانی در منطقه باجور دستور داده است که به مهاجرین افغان پناه ندهند و آنها را از این محل بیرون سازند.
این دستور در حالی صادر می شود که منطقه باجور در هفته های اخیر شاهد درگیری های پیهم و خونینی میان سربازان پاکستانی و جنجگویان افراطی طالب بوده است. این نبردها در کنار این که تلفات سنگینی به هر دوطرف وارد نموده شمار مردم ملکی را نیز به قتل رسانده، منازل آنها را تخریب نموده و سبب شده تا هزاران باشنده منطقه مجبور به ترک خانه های شان شده و به مناطق شرقی افغانستان پناه ببرند.
هم اکنون شمار زیادی از مهاجرین مناطق سرحدی از پاکستان به ولسوالی های مختلف ولایت کنر پناهنده شده و در آنجا زندگی می کنند. هرچند دولت افغانستان، مردم محل و ادارات خیریه کمک رسان اندک مواد خوراکه و وسایل برای سرپناه موقت برای آنها کمک کرده اند اما گفته می شود صدها تن از این افراد در حال حاضر بدون سرپناه و در هوای آزاد در ولایت کنر بسر می برند.
اخراج مهاجرین افغان از منطقه باجور در حالی صورت می گیرد که چندی پیش نیروهای ارتش پاکستان و افراطیان طالب در این مناطق به شدت با هم درگیر بودند. نظامیان پاکستانی مدعی اند که در این درگیری ها شمار زیادی از جنگجویان طالب را به قتل رسانده اند. چند روز پیش مقامات پاکستانی مدعی شدند که این مناطق به کلی از وجود جنگجویان پاکسازی شده است حتی شماری از ژورنالیستان محلی نیز به دعوت نظامیان پاکستان از این مناطق دیدن نموده و از وضعیت آرام در این مناطق گزارش هایی به نشر رساندند.

امشب ( 4 اکتبر 2008) اخبار 20:30 از شبکه دوم صدا و سیمای جمهوری ایران، با اختصاص دادن 5 دقیقه از کل وقت 15 دقیقه ای خود به خبری در خصوص کشف! یک عده مهاجر غیر قانونی در بیابان های مرزی ایران و افغانستان پرداخت و آنچنان تبلیغاتی از خیرخواهی برادران ایرانی به راه انداخت که جگر هر شنونده ای را مثل جیگر زلیخا تکه تکه می کرد.
هرچه به خودم نهیب زدم نتوانستم جلوی خودم را بگیرم و دست به کار نوشتن این ایمیل برای شما عزیزان شدم.
در آن گزارش خبری به کمک های انساندوستانه مسئولان ایرانی در خصوص برپایی درمانگاه صحرایی برای معالجه وبا در بیابان! اشاره شد و چند تا افغانی را هم نشان دادند که به زور لباس های بیماران را به جانشان کرده بودند و مصاحبه گر هم یکی را از میان آن همه انتخاب کرد و ازش پرسید که کجا می خواستی بروی؟ و آن وطندار هم در حالی که لباس های شفاخانه صحرایی را بر تن داشت گفت که می خواهم بروم تهران. و با چنین گزارشی سه هدف را دنبال کردند:
الف) ما ایرانیان فرشتگان نجات هستیم
ب) مهاجرین غیر قانونی همگی ناقل بیماری وبا هستند
ج) مقصد این ناقلین وبا؛ تهران است. پس ای مردم ایران بترسید و هشیار باشید!
کسی نبود به این ها بگوید بیماری وبا فقط با مشاهده عامل آن( ویبریو کلرا) آنهم در زیر میکروسکوپ زمینه تاریک اثبات می شود و یا توسط آزمایشات سرولوژیکی و اندازه گیری تیتر آنتی بادی مخصوص آن که هر دو نیاز به آزمایشگاه های مجهز دارد و در آن بیابان شما چطور توانستید این بیماری را در یک خیمه درمانگاهی صحرایی تشخیص دهید.
در ثانی ؛ مرضی که خود را در عرض حداکثر 48 -24ساعت پس از آلوده شدن ، با اسهال حجیم آب برنجی خود را نشان می دهد، چگونه اثبات می کنید که منشاء آن از افغانستان است؟ در حالی که این مهاجرین بدبخت، گاهی برای چندین روز توسط قاچاقبر ها در خانه های زاهدان و مسیر راه نگهداری و پنهان می شوند.
از کجا معلوم که در ایران و در این خانه ها و مخفیگاه ها که تحت بدترین شرائط هستند مبتلا نشده اند؟
در حقیقت این افراد به خاطر این که ایرانی ها از ارائه خدمات بهداشتی به مهاجرین غیر قانونی امتناع می ورزند، به این بیماری در ایران دچار می شوند و دولت ایران هم به خاطر لاپوشانی قضیه، اعلام می کند که این افراد حامل وبا از افغانستان به ایران هستند. در حالی که رفتار کشورهای اروپایی با مهاجرین غیر قانونی واقعا مثال زدنی است. حداقلش این است که مهاجرین غیر قانونی بد حال مبتلا به وبا را در بیابان نگه نمی دارند و به بیمارستان های مجهز منتقل می کنند.
                    روی ادامه مطلب کلیک کنید